Birdhouse

Voor de eerste maal nam ik deel aan dit congres te Tenerife. Dit dankzij de firma Versele-Laga omdat ik als prijswinnaar uit hun wedstrijd kwam. De reis hield een verblijf in het luxehotel Botaninca ***** en deelname aan het congressprogramma. Het congresprogramma was al meerdere malen in de tijdschriften gepubliceerd en houdt in dat enkele bekende, gerenomeerde sprekers een voordracht gaven voor het publiek. Wat de voordrachten betreft, was er voor iedereen wel iets interessant tussen. Het ene onderwerp is natuurlijk niet zo interessant als het andere. Het enige dat volgens mij niet thuis hoorde in dit congres was “Reminiscences: Dr. H.c. Romuald Burkard” van Dr. Franz Robiller. Dit past niet in het kader van het congres en was een biografie over Dr. Burkard. Het was ook bijzonder saai gegeven, maar ja voor sommige was dit misschien niet zo het geval. De best gebrachte en toegelichte voordracht was die van Alan Lieberman over “Rimatara lorikeets reintroduced to the Cook islands from French Polynesia”. Hier kon men stap voor stap zien hoe men de Vini Kuhli reintroduceerde op de Cook islands. Zeer knap verwoord en met de nodige illustraties. Zo zag je hoe de plaatselijke bevolking gemotiveerd werden om zich in te zetten voor het behoud van deze vogels. Plaatselijke vijanden voor de Kuhli werden verdelgd. De voordrachten van M. Reinschmidt en Zamora waren zeer leerrijk en bevatten tal van informatie over het loro parque en meer concreet over de voeding, handopfok en methodes. Zo gaven ze details over de handvoeding die ze gaven aan borstelkopppegaaien en bepaalde voedingen. Ze gaven aan de papegaaien citroen dat goed aangenomen werd. Tijdens het congres kon je verschillende kwekers leren kennen en waren er standjes aanwezig waar lectuur en andere zaken verkocht of toegelicht werden. Wat me wel opviel was dat het loro parque alles zeer sterk uitbaat. Redelijk hoge prijzen werden gevraagd voor bepaalde artikels en de prijslijst van de aangeboden vogels was ook een heel pak hoger dan de huidig geldende prijzen. Maar ja de prijzen in Spanje kunnen hoger zijn dan hier dat weet ik niet.
Het bezoek aan het kweekstation was echt een zuiver voorbeeld van het laatste uit de kan willen krijgen van de bezoekers aan het congres. Wil je het kweekstation bezoeken, dan moet je lid worden van loro parque foundation. Dit kost +/- 90 euro voor een jaar en geeft je recht op een eenmalig bezoek aan het kweekstation, een tijdschrift en toegang tot loro parque voor het ganse jaar. Het bezoek is telkens een bus dat op een sneltempo door het kweekstation wordt geleid volgens de door hun uitgestippelde weg. Blijf je iets te lang filmen of foto’s nemen, wordt je opgejaagd om voort te gaan. “Hurry up , follow” Het kwam er op neer dat je +/- 50 minuten in het kweekstation was en daarna terug de bus op kon. Tijdens de wandeling moet je dus snel een keuze maken welke vogels je wil zien en filmen, want er is gewoon geen tijd om iets deftig te filmen. De collectie was fantastisch. Meerdere paren zwarte kaketoes, hyacinten, lears, Borstelkoppapegaaien, blauwbuikpapegaaien, zeldzamere lorisoorten waaronder de veelstrepen lori, ferry lori, rosenbergii, ook bleu rumped en 4 kaapse papegaaien(niet de gekende ondersoorten die hier bij ons aanwezig zijn). Aan de inkom van het park hadden ze 2 jonge poppen van de spix aras in ene volière achter glas zitten en die je mocht aanschouwen. Elke volière is een grote draadkooi en bevat meerdere knaagtakken van den en een grote tak verse palmnoten die daar met massa’s te verkrijgen zijn. Wat erg op viel was het feit dat men heel veel paren handopfok had en toch ook een ruim aantal vogels die zich plukten. Zelfs een ara met een gans kale borst en buik. Dus het probleem van plukken bestaat ook hier, maak je geen illussies, dat daar alleen tip top vogels zitten. Helemaal op het laatste kon je in de stockkamer kijken en zag je een grote stock van de firma Versele-Laga steken zoals de loro parque zaadmengelingen, het nutribird gamma en dergelijke. Daarna was het met de bus terug richting hotel.
Het loro parque zelf, is uiteraard een zeer mooi en verzorgd park. Het gaat allang niet meer over papegaaien alleen. De show van de zeeleeuwen, orcas en dolfijnen trekken het grote publiek. Het zijn ook zeer mooi gebrachte shows. Verder zijn er tal van andere dieren zoals het gigantische aquarium waar de haaien boven u zwemmen, het prachtige pinguïnpark en de mooie witte tijger. Zeer knap gezien van De heer Kiesling om zulke zaken in het park te introduceren aangezien dit het grote publiek interesseert, die niet naar vogeltjes willen komen kijken. De nieuwe walk in volière is echt een must. Je ontdekt er elke dag nieuwe soorten in en je kan onder andere de palmkaketoe van zeer dichtbij aanschouwen. In het babystation laten ze voedingen zien van enkele babys. Zo kon je zien dat vogels die gespeend moesten worden in draadkooien bijeenzaten met een redelijk aantal vogels per kleine kooi (foto in bijlage). Dat begrijp ik niet zo goed waarom deze niet met minder in een kooi geplaatst werden. Wel kon je zien dat alles met de hand wordt gevoederd tot een zonparkiet toe. Begrijpelijk als je weet welke vaste kosten ze niet hebben. Je kon ook zien welke groenten en fruitsoorten ze geven. Waaronder zelfs look en citroenen. De meeste papegaaien kregen een grote tak met palmnoten die daar overal makkelijk te krijgen zijn. En als voeding zag ik geen pelletvoeding maar steeds zaadmengelingen met veel fruit/groenten en kiemzaad. Alhoewel ik in de stockkamer pellets van Versel laga zag liggen. Waarschijnlijk worden deze gebruikt voor de handopfok vogels te spenen. De vogels zagen er zeer actief uit en gaven me de indruk allemaal in broedstemming te zijn. Maar ja met zulk klimaat is dat wel te verstaan. Het park is zeer mooi ingedeeld en de vogels zitten soort per soort bijeen. Deze volières zijn geen draadkooien en voorzien van een bodembedekking die dagelijks opgefrist wordt.
Kort samengevat kan ik een bezoek aan het loro park zeker aanraden en eigenlijk het kweekstation ook, aangezien je dit toch een keer moet gezien hebben. Het is wel maar een uurtje dat je het mag bekijken, maar zeker de moeite. Het congres zelf is interessant om bepaalde mensen te leren kennen, als je hier de kans toe krijgt.